Bakıda getdikcə daha ciddi problemə çevrilən tıxaclar təkcə sürücülərin yox, artıq piyadaların da əsəblərini tarıma çəkməkdədir. Çünki, tıxaclar bəzər piyadaların ad yolu keçməsinə, mənzil başına çatmasına ciddi maneələr yaradır. Paytaxt küçələrində isə tıxacların yaranmasının müxtəlif səbəbləri var.
Bu səbəblər azmış kimi, son zamanlar avtomobil yolunun ortasına çıxıb müxtəlif əşyalar satanların da sayı azalmır. Bu isə tıxacları və təhlükəni qaçılmaz edir. Avtomobillər işıqforda dayanan kimi onlar dərhal sürücülərə yaxınlaşır və satdıqlarını təklif edirlər. Bəzən də satılan əşyalardan birini almağa qərar verən sürücü məcbur avtomobili yolun ortasında saxlayır və satıcı ilə alış-verişə başlayır. Bu isə avtomobillərin hərəkətində ləngimələrə və tıxaca səbəb olur. Bəzən isə müxtəlif şeylər satan bu adamlar işıqfora belə məhəl qoymurlar. Bu isə sürücülərin işini çətinə salmaqla yanaşı, onların özləri üçün də təhlükəni qaçılmaz edir. Yolun ortasında dayanan belə səyyar satıcıların qəzaya düşmə ehtimalı daha çoxdur. Satıcılar dəfələrlə polis bölməsinə aparılsa da, hələlik bunun heç bir faydası yoxdur. Aidiyyatı qurumların məsələylə daha ciddi məşğul olmasına ehtiyac var.
Eyni sözləri dilənçilər barədə söyləmək olar. Məhz bu səbəbdən Respublika Baş Dövlət Yol Polisi İdarəsi bir neçə dəfə sürücülərə tövsiyə və xəbərdarlıq edib. Yol polisi sürücülərə yollarda dilənçilərə pul verməməyi, səyyar satıcılardan alış-veriş etməməyi məsləhət görüb. Bildirilir ki, dilənçilər və səyyar satıcılar piyada kimi yol hərəkəti qaydalarını pozub yolun müəyyən olunmayan yerində hərəkət hissəsinə çıxırlarsa, inzibati məsuliyyət daşıyırlar. Belə halların qarşısının alınmasının sürücülərdən asılı olduğunu deyən ekspertlər deyir ki, əgər sürücü yolun hərəkət hissəsində dilənçiyə pul verirsə, dilənçilərin sayını artırmış olur.
Səyyar satıcılar isə əksərən yolun hərəkət hissəsinə çıxmırlar, səkidə, işıqforlarda, sıxlıq olan ərazilərdə dayanmaqla ticarət edirlər. Polis onları bu halda yol hərəkəti qaydasını pozduğuna görə məsuliyyətə cəlb edə bilməz. Lakin sürücülərin həmin satıcılardan alış-veriş etməsi nəqliyyatın hərəkətinə mənfi təsir göstərir, ləngimələr yaradır.
Novruz bayramının yaxınlaşması ilə Bakıda səyyar küçə ticarətinin canlanma dövrünü yaşacağı da şübhə doğurmur. Baxmayaraq ki, qanunla səyyar küçə ticarətinə icazə verilmir. Çünki küçədən alınan məhsulların nə keyfiyyət göstəricisi məlum olur, nə də qazancdan dövlət büdcəsinə vergi ödənilir. Amma qanunla tənzimlənməyən bu cür ticarət növünə hər yerdə rast gəlmək mümkündür.
Qanunvericiliyə görə, küçə ticarəti ilə məşğul olmaqla bağlı inzibati xətaya görə cərimə tətbiq edilir. Ancaq İnzibati Xətalar Məcəlləsinə edilən son əlavə və dəyişikliklərdə müəyyən edilməmiş yerlərdə malların satılması və ya işlərin (xidmətlərin) göstərilməsinə görə həmin cərimənin məbləği 80 manat müəyyən olunub. Ekspertlər deyir ki, Azərbaycanda ticarət haqqında qanun yoxdur. Ticarət qanunu olmalıdır ki, ona da digər hissələr əsasnamələr vasitəsi ilə daxil olsun. Bu gün bizdə küçə ticarətini yerli icra nümayəndələri öz bildiyi kimi təşkil edir. Bu gün qanunvericilikdə küçə ticarəti ilə məşğul olan sahibkarlar hansı sənədləri toplayıb, necə fəaliyyət göstərmələri barədə məlumat yoxdur. Qanunun olmamasında ən başlıca istehlakçılar uduzur. Bu sıraya sürücülər də aiddir. Sürücülər bu halda aldıqları malın keyfiyyəti, mənşəyi barədə də məlumatsız olurlar. Bu səbəbdən, sürücülərə tövsiyə edilir ki, yolda olarkən səyyar satıcılardan alış-veriş etməsinlər. Qeyd olunduğu kimi bu həm də yollarda tıxacın əsas səbəblərindən biridir.
Ekspertlər bildirir ki, ümumiyyətlə, istər ərzaq, istərsə də qeyri-ərzaq məhsullarının yollarda, küçədə satışı yolverilməzdir. Çünki deyilən yerlər bazar deyil. Bu gün hətta, səkilərdə hər satıcı əlində bir torbada istədiyi ərzağı satır, hətta avtonəqliyyatın sıx olduğu yollarda da müxtəlif ərzaq məhsulları - bulki, smit və s. satırlar. Hesab olunur ki, bütövlükdə bu problemin həlli üçün bütün aidiyyatı qurumlar birlikdə fəaliyyət göstərməlidirlər. Bu mənada ekspertlər qanunvericilikdə müəyyən dəyişikliklərin edilməsini vacib hesab edir. Belə satşılar dayandırılmalı, və icazəsi mümkün olan yerlərdə isə konkret qanunvericilik aktı ilə tənzimlənməli və nəzarəti kimin, nə dərəcədə nəzarət etməsi müəyyən olunmalıdır. Qanunvericilikdə boşluqlar olduğuna görə, bu sahə ilə konkret bir qurum məşğul olmur və heç kim də məsuliyyət daşımır.